Είναι πολλά τα περιστατικά αποπλάνησης και ασέλγειας σε βάρος ανηλίκων
που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό, σοκάροντας,
τρομάζοντας και ξαφνιάζοντας μας για τα όσα συμβαίνουν σε παιδιά που θα
μπορούσαν να είναι τα δικά μας, από ανθρώπους που θα μπορούσαμε υπό
συνθήκες και εμείς να θεωρήσουμε «δικούς μας».
Από την μια πλευρά αισθανόμαστε έντονα την ανάγκη να κρατήσουμε τα παιδιά μας ασφαλή. Από την άλλη δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να δηλητηριάσουμε την ανεμελιά και την αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας με καχυποψία και φόβο.
Θέλουμε να τα ενημερώσουμε, να τα προστατέψουμε, αλλά δεν θέλουμε να υπερβάλουμε, ακόμη κι όταν γνωρίζουμε πως στο 86% των περιπτώσεων κακοποίησης ο θύτης είναι κάποιος που το παιδί ήδη γνωρίζει.
Στην υποχρέωση αυτή που έχουμε ως γονείς απέναντι στα παιδιά μας – την ενημέρωση και την
Από την μια πλευρά αισθανόμαστε έντονα την ανάγκη να κρατήσουμε τα παιδιά μας ασφαλή. Από την άλλη δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να δηλητηριάσουμε την ανεμελιά και την αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας με καχυποψία και φόβο.
Θέλουμε να τα ενημερώσουμε, να τα προστατέψουμε, αλλά δεν θέλουμε να υπερβάλουμε, ακόμη κι όταν γνωρίζουμε πως στο 86% των περιπτώσεων κακοποίησης ο θύτης είναι κάποιος που το παιδί ήδη γνωρίζει.
Στην υποχρέωση αυτή που έχουμε ως γονείς απέναντι στα παιδιά μας – την ενημέρωση και την



















