Οι λέξεις δεν είναι παιχνίδι

ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ, ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, την κυβέρνηση –διά των κορυφαίων εκφραστών της, του ίδιου του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου και υπουργού Οικονομικών– να υποπίπτει σε αλλεπάλληλα λάθη, τα οποία έχουν σοβαρές παρενέργειες στην οικονομία. Από το σενάριο του Ε. Βενιζέλου περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» μέχρι την αποστροφή των δηλώσεων του Γ. Παπανδρέου στη γερμανική έκδοση των «Financial Times» για «μερική αδυναμία πληρωμών που μπορεί να διαρκέσει από δύο εβδομάδες έως πολύ περισσότερο», είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση ολισθαίνει σε φραστικές παλινωδίες και λεκτικά σφάλματα που εγκυμονούν κινδύνους για τη χώρα. Και οι δύο αναγκάστηκαν χθες να δώσουν εξηγήσεις για το τι εννοούσαν και να αναλύσουν τι σημαίνει ο όρος «επιλεκτική χρεοκοπία» που χρησιμοποιούν οι οίκοι αξιολόγησης. Είναι προφανής η προσπάθεια να αποφορτίσουν το κλίμα πανικού που δημιουργήθηκε στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό, μετά τις τελευταίες αναφορές τους.
ΤΟ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΟ από την πλευρά της κυβέρνησης είναι ότι, την ίδια ώρα που χρησιμοποιεί, με μεγάλη ελαφρότητα, επικίνδυνους λεκτικούς όρους, κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι «παίζει με τις λέξεις, συγχέοντας σκόπιμα την ορολογία των οίκων αξιολόγησης με καταστάσεις επώδυνες για την πραγματική οικονομία». Το ποιος είναι αυτός που παίζει με τις λέξεις είναι φανερό. Οι δηλώσεις πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομικών ήταν ξεκάθαρες και, ασχέτως εάν επιχειρήθηκε να ανασκευαστούν εκ των υστέρων, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ούτε τα ελληνικά του κ. Βενιζέλου ούτε τα αγγλικά του κ. Παπανδρέου – γλώσσα την οποία χρησιμοποίησε στην επικοινωνία του με τους γερμανικούς «F.T.». Οι λέξεις, λοιπόν, δεν είναι παιχνίδι. Εχουν συγκεκριμένο νόημα και διπλό αντίκτυπο, τόσο στην ελληνική κοινή γνώμη όσο και διεθνώς, όταν χρησιμοποιούνται από υπεύθυνα πρόσωπα.