Κυριακή 9 Απριλίου 2017

Καθηγητές δυο ταχυτήτων με κυβερνητική... βούλα



Μετά τις τακτικές του πρώην υπουργού Παιδείας κ. Φίλη και τα σχέδια περί σωστού επαναπροσδιορισμού της εκπαίδευσης στη χώρα, ο νέος υπουργός, κ. Γαβρόγλου, προχωρώντας σε τροπολογίες με προσθήκες και αφαιρέσεις, καλλιεργεί εμπάθειες ανάμεσα στους καθηγητές. Και αυτό διότι σχετικά με το καθεστώς επιλογής των εκπαιδευτικών για την Ειδική Αγωγή ουσιαστικά από τη μία επιτρέπει την πρόσληψη των δασκάλων γενικής παιδείας και υπονομεύει τους καθηγητές που έχουν εξειδικευμένες γνώσεις στο αντικείμενο και, από την άλλη, υπονομεύει τους καθηγητές που έχουν βασικό πτυχίο και πολλά χρόνια προϋπηρεσία. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι για την πρόσληψη αναπληρωτών στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση ισχύει ότι ισχύει και για τις υπόλοιπες προσλήψεις, με μία διαφοροποίηση που γεννά ερωτήματα. Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι: Παρέχεται εξουσιοδότηση στον υπουργό Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων να καθορίσει, με απόφαση του που εκδίδεται κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής του υπουργείου, επιμέρους διαφοροποιήσεις όλων των παραπάνω, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών στην Ειδική Αγωγή .


Η λογική ροή της σκέψης οδηγεί να αναρωτηθούμε όλοι τι σημαίνει καταρχάς επιμέρους αλλαγές . Πώς με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση προστατεύει τα εκπαιδευτικά προσόντα ακαδημαϊκού επιπέδου των καθηγητών Ειδικής Αγωγής, διότι με την τροπολογία αυτή γίνεται σαφές ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός και συγκεκριμένα κριτήρια για τους εκπαιδευτικούς που πρόκειται να επιλεγούν αφού υπονομεύει τις ειδικές γνώσεις τους. Επιπλέον, η εξουσιοδότηση στον υπουργό με μια απόφαση να αποφασίζει χωρίς θεσμικό έλεγχο ουσιαστικά, παρά μόνο βάσει μιας εισήγησης της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής, προκαλεί αίσθηση, καθώς η αρμόδια διεύθυνση ελέγχεται και καθορίζεται από το υπουργείο το ίδιο. Συμπερασματικά, με μια υπουργική απόφαση περνά όποια πρόσληψη θέλει, με όποια κριτήρια έχει θέσει ο ίδιος ο υπουργός ως επείγουσες προϋποθέσεις.

Από την άλλη, οι καθηγητές που έχουν βασικό τίτλο σπουδών και προϋπηρεσία ουσιαστικά χάνουν τη σειρά κατάταξης τους από τους καθηγητές που, ενώ δεν έχουν προϋπηρεσία, έχουν περισσότερους τίτλους σε σπουδές Ειδικής Αγωγής, ακόμα και με σεμινάρια, και μπορούν να επιλεχθούν για να διδάξουν και, βέβαια, όλα αυτά μπορούν να γίνουν μόνον με μια υπουργική απόφαση.

Εν ολίγοις, οι τροπολογίες, τα σχέδια νόμου του υπουργείου Παιδείας δεν εστιάζουν στο μείζον θέμα, που δεν είναι άλλο από τη σωστή εκπαίδευση των μαθητών, αλλά και στην ορθολογική οργάνωση του συστήματος Παιδείας.

Πρώτον, γιατί όλο αυτό το πλαίσιο αφορά αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που κάθε χρόνο αλλάζουν σχολείο, δυσκολεύοντας δραματικά την εκπαίδευση των παιδιών, αφού οι μαθησιακές δυσκολίες εξαλείφονται και από τη σταθερότητα του εκπαιδευτή, ο οποίος δεν είναι λογικό να αλλάζει κάθε χρόνο μαθητές.

Δεύτερον, δεδομένου ότι η χώρα βουλιάζει, σήμερα το υπουργείο Παιδείας γιγαντώνει ακόμα περισσότερο τον δημόσιο τομέα, καθώς έχει ιδρύσει 531 επιπλέον τμήματα ένταξης και μέχρι στιγμής έχει προβεί σε 10.000 προσλήψεις αναπληρωτών που κάθε χρόνο υποβάλλονται σε δοκιμασία , αφού κάθε χρόνο αλλάζει το εργασιακό τους καθεστώς.

Επιπλέον, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, ενώ το υπουργείο από τη μια ιδρύει τμήματα και προσλαμβάνει κόσμο με τη λογική ότι τα παιδιά θα πρέπει να δικαιούνται δωρεάν παιδεία, νωρίτερα είχε ψηφιστεί σχέδιο νόμου που καταργεί την Ειδική Αγωγή στα πανεπιστήμια. Απορρίπτει, δηλαδή, το δικαίωμα στην εξέλιξη της γνώσης εξολοκλήρου των παιδιών που έφτασαν μέχρι εκεί και τα εγκλωβίζει στην αμάθεια, θεωρεί, δηλαδή, ότι τα παιδιά αυτά έχουν δικαίωμα στη γνώση μόνο σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο (!).

Κατόπιν όλης αυτής της διαμάχης που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε καθηγητές με ή χωρίς προϋπηρεσία, με παραπάνω τίτλους ή όχι, ε εξειδικευμένων γνώσεων που είναι βασικές για τη διδασκαλία και την παιδεία του μαθητή, συμπεραίνει κανείς ευκόλως ότι δεν υπάρχει σχέδιο της κυβέρνησης που να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και στόχο το τεράστιο αυτό θέμα. Αντιθέτως, μέσα από τις αποφάσεις που λαμβάνει διαφαίνεται μια συγκέντρωση εξουσίας στο πρόσωπο του υπουργού, που, αναλόγως της κατάστασης, την αξιολογεί αυτόκλητα και μπορεί να προσλαμβάνει εκπαιδευτικό προσωπικό έχοντας πρώτα ορίσει, βεβαίως, τις προϋποθέσεις, φωτογραφίζοντας τα ζητούμενα και προχωρώντας στις βαπτισμένες απαιτούμενες ενέργειες , ώστε να διασφαλίσει το μέλλον της εκπαίδευσης των παιδιών που χρήζουν μαθημάτων ειδικής αγωγής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου