Ειδικά μισθολόγια εκπαιδευτικών: Όψιμη ευαισθησία και πολιτική υποκρισία

 

Η πρόσφατη επανεμφάνιση της πρότασης για ένταξη των εκπαιδευτικών στα ειδικά μισθολόγια από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κώστα Γαβρόγλου δεν αποτελεί παρά μια ακόμη απόπειρα πολιτικής ανακύκλωσης ενός δίκαιου αιτήματος, το οποίο οι ίδιοι αγνόησαν όταν είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης.

Οι εκπαιδευτικοί πράγματι δικαιούνται καλύτερη μισθολογική μεταχείριση. Το ερώτημα όμως είναι απλό και αμείλικτο: γιατί δεν το έκαναν όταν μπορούσαν;

Ο νόμος που «πάγωσε» τους εκπαιδευτικούς

Με τον Ν. 4354/2015, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ προχώρησε σε μια συνειδητή επιλογή: αποσύνδεσε το μισθολόγιο από το βαθμολόγιο, στερώντας από χιλιάδες εκπαιδευτικούς την προοπτική ουσιαστικής μισθολογικής εξέλιξης.

Οι συνέπειες ήταν ξεκάθαρες:

• Επιστροφή βαθμών χωρίς επιστροφή αποδοχών.
• Κατάργηση της σύνδεσης προαγωγής και μισθολογικής αύξησης.
• Στασιμότητα μισθών για χρόνια.
• Απώλεια δύο ετών μισθολογικής εξέλιξης.

Αυτή ήταν η «μεταρρύθμιση» που παρουσιάστηκε ως εκσυγχρονισμός, αλλά στην πράξη λειτούργησε ως μηχανισμός μονιμοποίησης απωλειών για τους εκπαιδευτικούς.

Το «όχι» του 2016 που σήμερα έγινε «ναι»

Το 2016, όταν το αίτημα για ένταξη στα ειδικά μισθολόγια τέθηκε επίσημα στη Βουλή από τον Γιάννη Αντωνιάδη, η απάντηση της τότε κυβέρνησης ήταν κατηγορηματική: καμία πρόθεση, καμία συζήτηση, καμία δέσμευση.

Οι εκπαιδευτικοί τότε δεν θεωρήθηκαν «ειδική περίπτωση». Θεωρήθηκαν απλώς μέρος ενός ενιαίου μισθολογίου που οι ίδιοι είχαν θεσπίσει.

Σήμερα, οι ίδιοι πολιτικοί εμφανίζονται να υπερασπίζονται αυτό που οι ίδιοι απέρριψαν. Αυτή δεν είναι πολιτική εξέλιξη. Είναι πολιτική αντίφαση.

Οι εκπαιδευτικοί δεν ξεχνούν

Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν ανάγκη από όψιμη ευαισθησία και εύκολα λόγια. Έχουν μνήμη και κρίση.

Γνωρίζουν:

• ποιος μίλησε και δεν έκανε,
• ποιος νομοθέτησε και τι ακριβώς προκάλεσε,
• ποιος αγνόησε τα αιτήματά τους όταν είχε την εξουσία.

Η κοινωνία ζητά από τους εκπαιδευτικούς να κρατούν όρθιο το δημόσιο σχολείο, να υπηρετούν σε κάθε γωνιά της χώρας και να ανταποκρίνονται σε διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις. Δεν μπορεί την ίδια στιγμή να τους επιφυλάσσει μισθολογική υποβάθμιση και πολιτική υποκρισία.

Καθαρά λόγια

Η ένταξη των εκπαιδευτικών στα ειδικά μισθολόγια είναι ένα σοβαρό ζήτημα που απαιτεί ειλικρίνεια και σχέδιο — όχι αναδρομικές «μεταμέλειες».

Η πολιτική αξιοπιστία δεν χτίζεται με εξαγγελίες εκ των υστέρων. Κρίνεται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται όταν υπάρχει η ευθύνη της διακυβέρνησης.

Και εκεί, δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.