ΔΑΚΕ Καθηγητών: ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ!

 

ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

υπάρχουν στιγμές στη συνδικαλιστική ζωή όπου οι μάσκες πέφτουν με πάταγο. Στιγμές που η πολιτική υποκρισία, το δίβουλο ήθος και ο στείρος οπορτουνισμός δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν πίσω από παχύστομες επαναστατικές κορώνες και ηχηρά συνθήματα. Αυτή η στιγμή έφτασε για την παράταξη της ΑΣΕ (Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών).

«Κάλλιο αργά παρά ποτέ», θα έλεγε κανείς με πικρή ειρωνεία.

Αυτοί είστε!

Για χρόνια, η ΑΣΕ ηγήθηκε μιας ανελέητης, αφοριστικής εκστρατείας απέναντι στις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΠΥΣΔΕ / ΑΠΥΣΔΕ / ΚΥΣΔΕ). Μας καλούσαν σε αποχή, καταγγέλλοντας τη διαδικασία ως «νόθα», «διάλυση του σωματείου», «παραβίαση της μυστικότητας» και «υποταγή στους αντεργατικούς νόμους». Όποιος τόλμησε να ψελλίσει ότι οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να αφήσουν άδεια τα συμβούλια –αφήνοντας τις αυθαιρεσίες της διοίκησης ανεξέλεγκτες – καταγγελλόταν αμέσως ως «συμβιβασμένος», «απεργοσπάστης» ή «δεκανίκι του Υπουργείου».

Και τι βλέπουμε σήμερα;

Σήμερα, η ίδια παράταξη που ούρλιαζε κατά των ηλεκτρονικών εκλογών, που οργάνωνε μπλόκα και απαξίωνε κάθε συνάδελφο που συμμετείχε, κατεβαίνει κανονικότατα υποψήφια στις ίδιες ακριβώς ηλεκτρονικές κάλπες!

Πού πήγαν ξαφνικά οι «αρχές» σας, συνάδελφοι της ΑΣΕ;

Πού πήγε η «ιδεολογική καθαρότητα» για την οποία κουνάγατε το δάχτυλο στον υπόλοιπο κλάδο;

Τι άλλαξε στο θεσμικό πλαίσιο; Μήπως καταργήθηκε ο νόμος; Μήπως άλλαξε το σύστημα ψηφοφορίας; Απολύτως τίποτα!

Το μόνο που άλλαξε είναι η δική σας τακτική, αποδεικνύοντας ότι οι «αρχές» σας διαρκούν όσο υπηρετούν την κομματική σας σκοπιμότητα. Αυτή δεν είναι απλώς μια πολιτική κυβίστηση· είναι ο ορισμός του πολιτικού οπορτουνισμού και της διπλοπροσωπίας.

Όταν ο κλάδος έδινε μάχες και χρειαζόταν ενότητα, η ΑΣΕ επέλεξε τον διχασμό, την αποχή και την απαξίωση των θεσμών εκπροσώπησης, αφήνοντας τα ΠΥΣΔΕ χωρίς τον έλεγχο της διοίκησης από τους δημοκρατικά εκλεγμένους αιρετούς και εκπροσώπους όλων των συναδέλφων. Και τώρα, αφού πρώτα ενθάρρυνε την αποχή των συναδέλφων, έρχεται με περισσό θράσος να ζητήσει την ψήφο τους μέσα από το ίδιο σύστημα που καταδίκαζε ως «έκτρωμα»!

Πώς θα κοιτάξετε στα μάτια τους συναδέλφους που πείσατε να απέχουν τα προηγούμενα χρόνια; Πώς θα δικαιολογήσετε το γεγονός ότι τότε τους καλούσατε να γυρίσουν την πλάτη, ενώ σήμερα τους ζητάτε να πατήσουν το «κλικ» της ψηφοφορίας για να ψηφίσουν το δικό σας ψηφοδέλτιο;

Η στάση αυτή αποδεικνύει ότι για την ΑΣΕ το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι πεδίο ανιδιοτελούς προσφοράς και περιφρούρησης των δικαιωμάτων του εκπαιδευτικού, αλλά πεδίο κομματικής καταμέτρησης. Όταν υπολόγιζαν ότι η αποχή εξυπηρετούσε το αφήγημά τους, επέβαλαν την αποχή. Όταν κατάλαβαν ότι η αποχή τους οδηγεί στην περιθωριοποίηση και στην απώλεια των εδρών, θυμήθηκαν τη «συμμετοχή» και την «εκπροσώπηση».

Φτάνει πια με την υποκρισία!

Ο εκπαιδευτικός κόσμος έχει και μνήμη και κρίση.

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΦΘΗΝΟ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Αποκαλύφθηκε πλήρως η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε μια παράταξη ευθύνης, τη ΔΑΚΕ Καθηγητών, και σε δυνάμεις του στείρου αρνητισμού και του ευκαιριακού τακτικισμού, όπως η ΑΣΕ.

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών απέδειξε ότι αποτελεί τον στυλοβάτη της εκπροσώπησης και της περιφρούρησης των δικαιωμάτων μας

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών όπως το 2020 έτσι και σήμερα επιλέγει την ενότητα και αποδεικνύει συνεχώς ότι αντιλαμβάνεται τον συνδικαλισμό ως ανάληψη ευθύνης και όχι, ως εκ του ασφαλούς κριτική:

Δεν παρέδωσε τα Υπηρεσιακά Συμβούλια στη διοίκηση: Κατάλαβε αμέσως το προφανές – ότι «άδειο έδρανο σημαίνει λευκή επιταγή στις αυθαιρεσίες της διοίκησης».

Συνέπεια και Θεσμική Σταθερότητα: Η στάση της υπήρξε πεντακάθαρη, σταθερή και ανιδιοτελής. Στάθηκε ως το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στην αυθαιρεσία, διασφαλίζοντας ότι οι υπηρεσιακές μεταβολές, οι αποσπάσεις, οι τοποθετήσεις και τα δικαιώματα των συναδέλφων δεν θα κρίνονται πίσω από κλειστές πόρτες από διορισμένα μέλη.

Αγώνας εντός και εκτός των οργάνων: Απέδειξε ότι ο πραγματικός αγώνας δίνεται μέσα στα διοικητικά όργανα, με καθημερινή μάχη για το δίκαιο του κάθε συναδέλφου, και όχι με φυγή και αφορισμούς.

Η δικαίωση της ΔΑΚΕ και το μάθημα της ιστορίας

Ο εκπαιδευτικός κόσμος δεν έχει ανάγκη από όσους θυμούνται τις ευθύνες τους κατόπιν εορτής, ούτε από παρατάξεις που αλλάζουν τις «αρχές» τους ανάλογα με το κομματικό συμφέρον.

Έχει ανάγκη από δυνάμεις σταθερές, σοβαρές και μάχιμες.

Δυνάμεις που δεν φοβούνται να δώσουν τη μάχη εκεί που κρίνονται τα δικαιώματα του εκπαιδευτικού.

Η ΔΑΚΕ Καθηγητών ήταν, είναι και θα παραμείνει η μεγάλη εγγυήτρια δύναμη της εκπροσώπησης, της διαφάνειας και της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού!

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, οι μάσκες έπεσαν!

Για την Ε.Ε.

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                              Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημήτρης Πεππές                                                      Νικηφόρος Κωνσταντίνου