Το ηθικό μειονέκτημα της αριστεράς

Αυτή η θλιβερή υπόθεση με την προσπάθεια του υπουργού Παιδείας να κρατήσει στις θέσεις τους στο δημόσιο, όσους αποδεδειγμένα πλαστογράφησαν τους τίτλους σπουδών τους για να τις αποκτήσουν, είναι εξόχως διδακτική για όσους ακόμα δεν έχουν πειστεί περί του ηθικού διαμετρήματος των κυβερνώντων.

Ας σταχυολογήσουμε μερικά από τα δεδομένα της υπόθεσης, ώστε να επιχειρήσουμε τη διατύπωση κάποιων συμπερασμάτων: Η υπόθεση ήλθε στην επιφάνεια με ρεπορτάζ μέσων ενημέρωσης πριν από δυο ημέρες κι από την πρώτη στιγμή ξεσήκωσε σάλο. 

Ο Έλληνας πολίτης που υποφέρει επί έξι χρόνια, που βλέπει τις οριζόντιες και άδικες επιβαρύνσεις
να εναποτίθενται στην ατυχή του πλάτη, που γνωρίζει ότι πληρώνει την ευωχία των προηγούμενων γενεών, αλλά και τις αλλεπάλληλες αποτυχίες των κυβερνήσεων μετά το 2010 να βγάλουν τη χώρα από την κρίση, δικαίως οργίζεται με την προκλητική στάση της Πολιτείας σε ένα θέμα καθαρής και μη αμφισβητούμενης ανομίας.

Πώς απάντησε στον σάλο ο υπουργός Παιδείας; 

Ανέσυρε από την αφάνεια ένα νόμο του 2007 που προέβλεπε εξετάσεις πιστοποίησης για ορισμένους που έλαβαν πλαστά πτυχία από μερικά ιδιωτικά ΤΕΕ (τα οποία τότε έκλεισαν αμέσως) και θέλει να τον εφαρμόσει σήμερα.

Ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να διαχωρίσει τα παράνομα από τα παράτυπα πτυχία, δηλαδή αν στην πλαστογραφία υπήρχε δόλος ή αν "από λάθος" η Σχολή έγραψε παραπάνω βαθμό (!!!) και με βάση αυτό το απαράδεκτο λογικά και ηθικά σκεπτικό, αμνηστεύει τους επιόρκους. Δηλαδή αν είσαι για 5 σε ένα μάθημα και στο πτυχίο βλέπεις 9 ή 10, μπορεί και να μην φταις εσύ, αλλά... η Σχολή μόνον...

Προσέξτε το ηθικό μειονέκτημα της αριστεράς: 

Τα μεν ιδιωτικά ΤΕΕ καλώς έκλεισαν, αφού παρείχαν πλαστούς τίτλους σπουδών, οι δε φοιτητές δικαιούνται, τα παιδιά, να πιστοποιήσουν το εύρος των γνώσεών τους, παρά τη συμμετοχή τους στην παράνομη πράξη (αφού πήραν το πτυχίο και το κατέθεσαν στο ΑΣΕΠ). 

Δηλαδή, το κέντρο βάρους δίνεται στο πεδίο της γνώσης, και όχι στο πεδίο εφαρμογής του νόμου. 

Ο νόμος, άλλωστε, είναι για την αριστερά, που (δυστυχώς) μας κυβερνά, «το δίκιο του εργάτη». 

Άρα, και του παιδιού του εργάτη, που πρέπει να μπει με κάθε τρόπο στο δημόσιο και να παραμείνει εκεί, ακόμα κι όταν αποκαλυφθεί η λαθροχειρία!

Έτσι τα παιδιά, στον ηθικό κώδικα του κυρίου Φίλη, θα αποδείξουν στις εξετάσεις πιστοποίησης το εύρος των γνώσεών τους και, αν αυτό αποδειχθεί επαρκές, θα λάβουν από τον υπουργό, όχι από τον δικαστή, χάρη για την εμπλοκή τους στην πλαστογράφηση του τίτλου σπουδών τους, παρά το γεγονός ότι παρέλαβαν τα πλαστά πτυχία και τα κατέθεσαν στο ΑΣΕΠ, προσβλέποντας σε κάποια μόρια παραπάνω που θα έκαναν τη διαφορά.

Στον ηθικό κώδικα που μας προβάλλει ο κ. Φίλης, τα παρανομήσαντα «παιδιά» είναι λιγότερο ένοχα από τις παρανομήσασες σχολές. 

Δυο μέτρα και δυο σταθμά για την ίδια παρανομία, αυτό είναι το ηθικό μήνυμα της «πρώτη φορά αριστεράς» στην κυβέρνηση, αυτό είναι το ηθικό μειονέκτημα της αριστεράς.

Ωραίο παράδειγμα δίνει η κυβέρνηση της αριστεράς στα παιδιά που αυτές τις μέρες περνούν τη δική τους δοκιμασία στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. 

Τους εύχεται «καλή επιτυχία» και τους ενημερώνει ότι, ακόμα κι αν κάτι πάει στραβά, πάντα υπάρχει η δυνατότητα εισόδου στην σίγουρη αγορά εργασίας του δημοσίου, με ένα πλαστό πτυχίο. 

Πάντα, ή τουλάχιστον όσο στην εξουσία είναι η αριστερά με το ηθικό της μειονέκτημα.

Του Διαμαντή Σεϊτανίδη

politically.gr