Γενική Συνέλευση Προέδρων ΕΛΜΕ: Δεν εγκρίθηκε καμία αρχική πρόταση

 

Η αγωνιστική πρόταση δεν πέρασε – Ο κλάδος χρειάζεται ενότητα, αποφασιστικότητα και πραγματική αγωνιστική απάντηση

Η Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ ανέδειξε για ακόμη μία φορά τις δυσκολίες στη διαμόρφωση μιας ενιαίας και αποφασιστικής αγωνιστικής κατεύθυνσης του κλάδου.

Παρά την ένταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, καμία από τις αρχικές εισηγήσεις δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία.

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας

Η πρώτη ψηφοφορία κατέγραψε τον κατακερματισμό των προτάσεων:

·        ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ: 14 ψήφοι

·        ΑΣΕ: 14 ψήφοι

·        ΛΕΥΚΑ: 13 ψήφοι

·        ΔΑΚΕ: 9 ψήφοι

·        ΣΥΝΕΚ: 5 ψήφοι

·        ΠΕΚ: 2 ψήφοι

Το αποτέλεσμα ήταν σαφές: καμία αρχική πρόταση δεν μπόρεσε να αποτελέσει απόφαση του κλάδου.

Υπήρξε πρόταση για απεργία στις 22 Οκτωβρίου

Στη συνέχεια επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί κοινός βηματισμός μέσα από συνθετικές προτάσεις με επίκεντρο την κλαδική απεργία.

Η πρόταση της ΕΛΜΕ Πειραιά για απεργία στις 22 Οκτωβρίου συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφική κατεύθυνση στο συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας.

Ωστόσο, όταν η διαδικασία πέρασε στην ονομαστική ψηφοφορία, δεν συγκεντρώθηκε το απαιτούμενο ποσοστό για την τελική έγκριση.

Έτσι, παρά την υπερψήφιση της πρότασης στο προηγούμενο στάδιο, η κλαδική απεργία στις 22/10 δεν εγκρίθηκε τελικά.

Το μήνυμα της κάλπης

Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Την ώρα που οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν μισθολογική υποβάθμιση, αυξανόμενη εργασιακή πίεση, προβλήματα στις σχολικές μονάδες, ελλείψεις προσωπικού και συνεχείς αλλαγές που επιβαρύνουν το εκπαιδευτικό έργο, ο κλάδος δεν κατάφερε να καταλήξει σε μια σαφή και ισχυρή απεργιακή απόφαση.

Η αγωνιστική διεκδίκηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε διακηρύξεις. Χρειάζεται σχέδιο, συντονισμό, ενότητα και αποφασιστικότητα.

Όχι άλλος κατακερματισμός

Η Γενική Συνέλευση ανέδειξε για ακόμη μία φορά το πρόβλημα του κατακερματισμού των συνδικαλιστικών δυνάμεων.

Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν ανάγκη από έναν ακόμη γύρο εσωτερικών αντιπαραθέσεων. Έχουν ανάγκη από ένα ενιαίο διεκδικητικό πλαίσιο και από αποφάσεις που θα μπορούν να μετατραπούν σε πραγματική πίεση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Η διαφωνία και η διαφορετική άποψη είναι αναπόσπαστο στοιχείο του συνδικαλισμού. Όμως, όταν τα προβλήματα είναι κοινά, απαιτείται να βρίσκουμε και κοινούς δρόμους αγώνα.

Ο κλάδος χρειάζεται αγωνιστική προοπτική

Η μη έγκριση της απεργίας στις 22 Οκτωβρίου δεν σημαίνει ότι σταματούν οι διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών.

Αντίθετα, αποτελεί μήνυμα ότι απαιτείται νέα προσπάθεια για συνεννόηση, συντονισμό και διαμόρφωση ενός πραγματικά αγωνιστικού σχεδίου.

Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται:

·        ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,

·        αποκατάσταση των απωλειών των προηγούμενων ετών,

·        βελτίωση των εργασιακών συνθηκών,

·        μόνιμους διορισμούς και κάλυψη όλων των κενών,

·        στήριξη του δημόσιου σχολείου,

·        προστασία του εκπαιδευτικού στην άσκηση του έργου του,

·        και ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα μπορεί να διεκδικεί αποτελεσματικά.

Ο κλάδος δεν έχει την πολυτέλεια του κατακερματισμού. Χρειάζεται ενότητα στη βάση των πραγματικών προβλημάτων, καθαρό αγωνιστικό σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Η επόμενη ημέρα πρέπει να βρει τους εκπαιδευτικούς ενωμένους, οργανωμένους και έτοιμους να διεκδικήσουν δυναμικά όσα δικαιούνται.