Τα πήρε όλα κι έφυγε…

Το, ιστορικό πλέον, Eurogroup της 24ης Μαΐου αποτελεί παρελθόν. Με 11 ώρες συνεδρίασης (με δύο διακοπές για παράλληλες συνεννοήσεις) και με συνέντευξη Τύπου που άρχισε αργότερα από οποιαδήποτε άλλη, οπωσδήποτε θα μείνει αξέχαστο.  

Φυσικά, όχι μόνο για την διάρκειά του, αλλά και για τις αποφάσεις που πάρθηκαν σε αυτό. Οι οποίες έχουν προκαλέσει "πόλεμο" μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Για το εάν αυτές αποτελούν επιτυχία ή αποτυχία της κυβέρνησης (πόσο παράξενο αλήθεια;)

Ποιος έχει δίκιο; Τα στοιχεία δείχνουν ότι η αντιπολίτευση είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα. Αλλά, προσωπικά, θεωρώ ότι οι δημόσιες εκτιμήσεις που κάνουν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της, είναι υπερβολικές.

Πρόκειται για βαριά ήττα της κυβέρνησης μεν, αλλά σίγουρα όχι φιάσκο. Ειδικά αν λάβουμε υπόψιν μας την έως τώρα απόδοσή της…

Καλύτερα όμως, ας δούμε με λεπτομέρειες τα βασικά σημεία των επίσημων συμπερασμάτων της μαραθώνιας συνεδρίασης…

Καταρχήν, η αξιολόγηση δεν ολοκληρώθηκε. Ακούγεται εξωφρενικό ακόμη χωρίς να έχει ενημερωθεί κανείς για τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, αλλά είναι η ψυχρή πραγματικότητα. Η φρασεολογία της ανακοίνωσης είναι κρυστάλλινη "η επερχόμενη επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης" (the forthcoming successful completion).

Για την ολοκλήρωση της απαιτούνται "διορθώσεις" στην νομοθεσία που απελευθερώνει την αγορά δανείων (όλων, όχι μόνον των μη εξυπηρετούμενων, άγνωστο ποια διόρθωση ζητείται) και στην "συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση" (επίσης άγνωστο ποια διόρθωση ζητείται αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα πρέπει να αφορά την επιστροφή του ΕΚΑΣ και τον αριθμό των δόσεων που αυτή θα πραγματοποιηθεί. Οι συνταξιούχοι μάλλον θα πρέπει να ξεχάσουν την εξαγγελία του Δρ. Τσίπρα). 

Ακόμη απαιτείται "η ολοκλήρωση όλων των προαπαιτουμένων που σχετίζονται με τις εκκρεμείς ενέργειες της κυβέρνησης στο πεδίο των ιδιωτικοποιήσεων". Σε αυτό το τελευταίο, άγνωσται αι βουλαί των Ευρωπαίων. Παρότι ζητήθηκαν περαιτέρω διευκρινίσεις στην συνέντευξη τύπου, δεν δόθηκε καμία.

Όπως και να έχει, είναι καταφανές ότι ολοκλήρωση της αξιολόγησης δεν πραγματοποιήθηκε. Και ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα να γίνουν για την επίσημη ολοκλήρωσή της και την απελευθέρωση της πρώτης υποδόσης. 

Διότι τα χρήματα θα δοθούν σε υποδόσεις. Μία ύψους €7,5 δις μετά τις 15 Ιουνίου και αφού βεβαιωθεί η υλοποίηση των παραπάνω. Οι υπόλοιπες (αδιευκρίνιστο πόσες), συνολικού ύψους €2,8 δις, θα δοθούν "μετά το καλοκαίρι" και υπό την αίρεση υλοποίησης προαπαιτουμένων...

Αυτά, όσον αφορά την αξιολόγηση. Στο δεύτερο θέμα του προχθεσινού Eurogroup, αυτό της ελάφρυνσης του χρέους, υπήρξαν καλά και κακά νέα.

Τα καλά αφορούν την βέβαιη παραμονή του Δ.Ν.Τ. στο πρόγραμμα και συμμετοχή του με νέα χρηματοδότηση.

Όπως παραδέχθηκε ο Poul Thomsen στην συνέντευξη, το Ταμείο έκανε "σημαντικές παραχωρήσεις" και θα γίνει εισήγηση στο Διοικητικό του Συμβούλιο να δοθεί στην Ελλάδα νέο δάνειο. Υπό όρους και προϋποθέσεις και μέχρι το τέλος του 2016 αλλά, όπως διαφάνηκε καθαρά, είναι βέβαιο ότι το Δ.Ν.Τ. θα παραμείνει στο πρόγραμμα.

Ευτυχώς διότι, χωρίς την παρουσία του Ταμείου, η (τόσο απαραίτητη μετά το 2015) ελάφρυνση χρέους, θα παρέμενε όνειρο απατηλό. Της εκάστοτε Ελληνικής κυβέρνησης και κανενός άλλου…

Βλέπετε, στο ζήτημα αυτό, όλες οι μακροσκελείς αναφορές ήταν υποδείγματα άψογης εφαρμογής της δημιουργικής ασάφειας.

Αφού, σε πρώτη ανάγνωση, αναρωτιέται κανείς αν επέστρεψε ο καθηγητής Βαρουφάκης στο Eurogroup. Σοβαρά.

Στην δεύτερη βέβαια, συνειδητοποιεί ότι το κείμενο έχει γραφτεί από βιρτουόζους τους είδους. Τουλάχιστον δύο κλάσεις ανώτερους του Γιάνη. Μιλάμε για μνημειώδη εφαρμογή του "λέω πάρα πολλά, χωρίς να λέω και να δεσμεύομαι γι’ απολύτως τίποτα"…

Τα μοναδικά σημεία όπου υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις είναι τρία. 

Πρώτον, οποιοδήποτε σημαντικό βήμα ελάφρυνσης θα γίνει μετά το τέλος του προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018. 

Δεύτερο σημείο, αυτό που αφορά τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% "σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα" (δηλ. στο διηνεκές. Τεράστια επιτυχία, δεν μπορείτε να πείτε). 

Και τρίτον, εκείνο όπου οι εταίροι δεσμεύτηκαν πως τα τοκοχρεολύσια δεν μπορούν να ξεπερνούν το 15% του Α.Ε.Π. μέχρι το 2030 και το 20% μέχρι το 2060. Αυτή η δέσμευση είναι μεν θετική, όμως είναι άνευ αντικρίσματος και σημασίας. Διότι σε καμία περίπτωση τα τοκοχρεολύσια δεν ξεπερνούν το 10% του Α.Ε.Π., τουλάχιστον μέχρι το 2022…

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε πως τα θετικά που βγαίνουν από το Eurogroup της 24ης Μαΐου είναι:

Α. Τα χρήματα που θα εισρεύσουν στην αγορά έως το τέλος του χρόνου. Άμεσα περί τα €2 δις και από τον Σεπτέμβριο επιπλέον €1,8 δις. Σίγουρα μεγάλη ανάσα για την οικονομία, αλλά όχι αρκετή. Παρ’ όλα αυτά, σίγουρα θετικό σημείο. Εφόσον υλοποιηθούν τα prior actions. Τόσο τώρα, όσο και το φθινόπωρο…

Β. Η παραμονή του Δ.Ν.Τ. Επίσης θετικό. Αλλά καλό είναι να θυμόμαστε ότι το Ταμείο, εκτός από ορθολογικός, είναι και αυστηρότατος κριτής …

Γ. Κατά δήλωση Dijsselbloem "η αρχή της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων προς την Ελλάδα". Η οποία "είχε χαθεί". Σε αυτό δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πει κανείς κάτι περισσότερο. Μιλά από μόνο του…

Μετά τα παραπάνω όμως, δεν υπάρχει ούτε αχτίδα φωτός. Πολύ δε περισσότερο, "φως στο τούνελ". 

Μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης, επιπλέον προαπαιτούμενα, καμία ουσιαστική δέσμευση για συγκεκριμένους αριθμούς και μεθοδολογία στην ελάφρυνση του χρέους, παραμονή των μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων, τι να πιάσει και τι να αφήσει κανείς; 

Τα αρνητικά είναι συντριπτικά περισσότερα και σημαντικότερα των θετικών.

Ή, όπως το έθεσε πολύ εύστοχα η συνάδελφος Σοφία Δήμτσα στον ραδιοσταθμό "Παραπολιτικά 90,1":

"Ο Σόιμπλε τα πήρε όλα κι έφυγε"!


Πέτρος Λάζος
capital.gr