Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Η Ορθοδοξία στο στόχαστρο του Τσίπρα - Σιωπηλή ανοχή από καμμένο

Η Ορθοδοξία στο στόχαστρο του Τσίπρα - Σιωπηλή ανοχή από καμμένο"Κι αν ακόμα δεν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε... ". 
Βολταίρος

Δεν έκρυψα ποτέ μου ότι δεν είχα ποτέ ιδιαίτερες σχέσεις με αυτό που ονομάζεται "εκκλησία", παρόλο που αρκετές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να θέλει να πιστεύει σε κάτι, που θα του απαλύνει τον πόνο, τον φόβο και την ανασφάλεια αυτού που δεν μπορεί να ελέγξει και που είναι μάταιο να ερευνά... ειδικά μετά από κάποιες γερές "σφαλιάρες" που τον προσγείωσαν ανώμαλα από τη ραστώνη μιας συνηθισμένης ζωής...

Για να πω την αλήθεια, η μόνη μου επαφή με την εκκλησία ήταν η κολυμπήθρα στην οποία με "βούτηξαν" οι δικοί μου χωρίς καν να με ρωτήσουν, αλλά δεν μπορώ να πω πως με ενόχλησε ακόμα και τότε που το συνειδητοποίησα... Μάλλον με συμπάθεια το είδα!

Θεωρώ τον εαυτό μου οπαδό του "Ορθού"... της Ορθής Διατροφής με Ορθά Μόρια, της Ορθής Αντίληψης, αλλά κυρίως του Ορθού Λόγου! Αντιλαμβάνομαι την έννοια του Θεού με τον τρόπο που πάντα την αντιλαμβανόμουν, κοιτώντας τ' άστρα στο απέραντο του ουρανού.

Αντιπαθώ σφόδρα εμπορευματοποιημένες μεταφυσικές δοξασίες, τις οποίες θεωρώ προκάτ για γονατισμένους "υπηκόους" και για αδύναμους νοητικά και γνωστικά ανθρώπους, που ψάχνουν αποκούμπι στο παράλογο, επειδή φοβούνται ή δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν την απλή "Λογική" και τους απλούς λογικούς "συνειρμούς".

Δεν μπόρεσα ποτέ να δεχθώ και να καθοδηγηθώ από τις όποιες παράλογες παραφράσεις αυτής της υπέρτατης δύναμης την οποία ποτέ δεν αμφισβήτησα... Θεωρώ, λοιπόν, πως, όταν ένας λαός ή μια κοινωνία βιώνει μια τόσο βίαιη και βαθιά κρίση αξιών, όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα, καμία κυβέρνηση και κανένας αιρετός άρχοντας δεν νομιμοποιείται να αμφισβητήσει τα δομικά συστατικά της ταυτότητάς τους, μέσω της οποίας έμαθαν να ζουν και να πορεύονται κατά τη διάρκεια των αιώνων που πέρασαν.

Η Ορθοδοξία μπορεί να μην ήταν η εθνική θρησκεία των Ελλήνων από τη γέννηση αυτού του έθνους, αλλά εδώ και πολλούς αιώνες είναι παρούσα και σφράγισε ως επίσημη θρησκεία αυτών των ανθρώπων την ιστορία τους, και τους υποστήριξε στους αγώνες τους για ελευθερία και διατήρηση της εθνικής τους ταυτότητας.

Θεωρώ πως έθνη χωρίς θρησκεία δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν, όπως ποτέ δεν υπήρξαν... και όσοι επιχείρησαν να επιβάλουν το "άθεον", το μόνο που κατάφεραν ήταν να ενισχύσουν την όποια υπάρχουσα θρησκεία και να τη γιγαντώσουν.

Σε τελευταία ανάλυση, το "απόλυτο κοσμικό κράτος" δεν είναι και κάτι που αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του. Θα ήταν μάλλον σαν ένα δένδρο χωρίς φύλλα την άνοιξη. Θα ήταν παντελώς ατελές και άνευ ενδιαφέροντος.

Το πολίτευμα της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι ένα κοσμικό κράτος Προεδρευομένης Δημοκρατίας, στο οποίο η θρησκεία είναι ενσωματωμένη και άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δομή του επί αιώνες.

Η Ορθοδοξία αναγνωρίζεται ως η ισχύουσα θρησκεία και στο Ελληνικό Συνταγμα, αναφέρεται ρητά στον Θεό και την Ορθοδοξία, στα οποία πιστεύει η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Σημειωτέον: οι Έλληνες ιερωμένοι δεν έχουν το συνταγματικό δικαίωμα του "εκλέγεσθαι", παρόλο που κάποιοι κατά καιρούς χρησιμοποιήθηκαν για κομματικούς σκοπούς... κατά παράβαση των υπαρχόντων νόμων!

Με την "αθεΐα" έχει αποδειχθεί πως δεν οικοδομούνται υγιείς κοινωνίες με διάρκεια στον χρόνο και έτσι, παρόλο που οι αρχαίες ελληνικές δημοκρατίες είχαν περάσει όλη την εξουσία στον κυρίαρχο λαό, διατήρησαν τα αγάλματα και τα σύμβολα των θεών τους παντού, σχεδόν σε όλους τους δημόσιους χώρους.

Γνώριζαν ήδη από τότε πως μια κοινωνία χωρίς "μυστικισμό" και "λατρεία" δεν θα μπορούσε να υφίσταται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, και τα σχέδιά τους ήταν διαφορετικά όπως αποδείχθηκε με το πέρασμα των αιώνων.

Παρόλο που η θρησκεία μετεξελίχθηκε και άλλαξε, η λατρεία των πολιτών στα "θεία" παρέμεινε ζωντανή! Παρόλο που οι ιερωμένοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι και μισθοδοτούνται από την Πολιτεία, δεν ελέγχονται από το κράτος, λόγω του αυτοδιάθετου της εκκλησίας. Υπάρχει όμως μια άτυπη σχέση αλληλοσεβασμού και συνεργασίας μεταξύ κράτους και εκκλησίας, χωρίς τις οποίες θα κινδυνεύαμε να δημιουργήσουμε εστίες άθλιας δεισιδαιμονίας και σκοταδισμού και φόβου!

Μια θρησκεία που διαχωρίζεται και είναι ανεξάρτητη πλήρως και διατηρείται αποκομμένη από το κράτος θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνη και να αποβεί μοιραία. Για τον λόγο αυτόν οι σχέσεις της με το κράτος πρέπει να είναι δομημένες με τον τρόπο που είναι και έτσι πρέπει να παραμείνουν.

Οι κυβερνήσεις δεν έχουν το δικαίωμα να εμπλέκονται επιπόλαια και ιδεοληπτικά στα ζητήματα της θρησκείας, αλλά ούτε και να τροφοδοτούν τον βίαιο φανατισμό κάποιων ελαχίστων ιερωμένων. Οι διακριτοί τους ρόλοι είναι ξεκάθαροι στο πολίτευμα της χώρας μας και δεν μπορούν να τους αλλάξουν.

Η αγαστή συνεργασία μεταξύ τους διήρκεσε αιώνες, και οι δύο πέρασαν μεγάλες κακουχίες και η συνεργασία αυτή ήταν το αντίδοτο σε κάθε επίθεση που σκοπό είχε την καθυπόταξή τους...

Η Ελλάδα έχει άλλα μεγάλα στοιχήματα να κερδίσει και όχι αυτά που νομίζει ένα μικρό ποσοστό ιδεοληπτικά αρρώστων πολιτικών και παρατρεχάμενων αυλοκολάκων-πολιτών, που στόχο έχουν μόνο το προσωπικό όφελος.

Η Ορθοδοξία έχει ιδιαίτερα μεγάλη γεωπολιτική σημασία και ρόλο στη Μέση Ανατολή, με ισχυρή παρουσία και τυγχάνει σεβασμού από τους αλλόθρησκους. Οι επιθέσεις και οι πόλεμοι που δέχονται τα Πατριαρχεία είναι χρόνιοι και σφοδροί.

Εάν οι τωρινοί "άθεοι" κυβερνώντες θέλουν να χαθούν αυτά τα "προνόμια" και τα "κάστρα" της Ορθοδοξίας, οφείλουν να μας το ανακοινώσουν και να μας επιτρέψουν να τους στείλουμε στον διάολο με one way εισιτήριο, αλλιώς ας αυξήσουν λίγο την ταχύτητα ροής της σκέψης σε σχέση με εκείνη της γλώσσας... και ας μας αφήσουν σε αυτό που λάβαμε ως παρακαταθήκη από τους παππούδες και τους πατεράδες μας!

Το αν εκείνοι πιστεύουν και προσκυνούν τα εσώρουχα του Λένιν ή τις μπότες του, είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους, φθάνει να μη μας ενοχλούν...

Ακόμα και άνθρωποι που μέχρι χθες δεν ήταν οπαδοί του εκκλησιασμού, με τις πρακτικές αυτές της κυβέρνησης νιώθουν τον κίνδυνο και εξεγείρονται.

Ποτέ η εκκλησία δεν είχε αποκτήσει τόσους φίλους...


Του Θοδωρή Γιάνναρου
capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου