Αν η απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας ήταν κίνηση μεγαλοψυχίας μπροστά στους δύο επαίτες υπουργούς του ΛΑΟΣ, τότε αυτή δεν θα τη σχολιάσω καθόλου, γιατί γνωρίζω ότι δεν έχει θέση η μη ανταποδοτική καλοσύνη στη σύγχρονη πολιτική.
Αν ήταν προϊόν περίσκεψης επί της πολιτικής σκακιέρας, έτσι ώστε να διαλυθεί άπαξ διαπαντός το κόμμα του Καρατζαφέρη, ίσως και να επιφέρει τελικά μεγαλύτερη βλάβη/απώλεια στα ποσοστά του κόμματος απ’ ό,τι ωφέλεια.
Εάν προέκυψε μόνο και μόνο για να αποκτηθεί ένας φωνακλάς της τηλεοπτικής-κοινοβουλευτικής ζωής, όπως ο κ. Γεωργιάδης, σας πληροφορώ ότι δεν χρειαζόταν, γιατί στη ΝΔ έχουμε αρκετές προσωπικότητες με περισσότερο στεντόρεια φωνή.
Αν ο Πρόεδρος ήθελε να εγκολπώσει τις ακροδεξιές καταβολές του κ. Βορίδη και τα φληναφήματα
του κ. Γεωργιάδη τότε θα του αρκούσε μια προεκλογική κίνηση συνεργασίας με το ΛΑΟΣ (σιγά να μην την επέλεγε ποτέ).Εάν πάλι επιθυμούσε να κάνει ένα κόμμα-παιδική χαρά όπως εκείνο του ΠΑΣΟΚ, με υπουργούς που μαζεύτηκαν από το συνοικιακό γυμναστήριο, τότε θα υποτιμούσε τον ίδιο του τον εαυτό και την παράταξη που τον εξέλεξε, αφήνοντάς την απερίσκεπτα σε ένα αβέβαιο και ενδεχομενικό μέλλον.
Μα καλά, υπάρχει έστω και ένας σώφρων πολίτης που να πιστεύει ότι ο μελλοντικός πρωθυπουργός της χώρας, εκείνος που ζήτησε από τον Ελληνικό Λαό να του εμπιστευτεί το μέλλον του θα ήταν τόσο άφρων ώστε να προβεί εική και ως έτυχε σε πράξεις παντελώς ασύνειδες; Δίχως στρατηγική και δίχως σχεδιασμό και αναγκαία πρόβλεψη;
Προσωπικά πιστεύω ότι ο κ. Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί να δημιουργήσει μια πανίσχυρη ομάδα. Γι’ αυτή την δεινή συγκυρία στην οποία έχουμε περιέλθει ως χώρα και ως έθνος, για την τρέχουσα πολιτική σκηνή, η οποία χαρακτηρίστηκε από απίστευτο ενδοτισμό και ιδεοπολιτική φαυλότητα από τους προκατόχους του. Ομάδα που θέλει –όχι απλά να νικήσει- αλλά να νικάει σε όλα τα γήπεδα: εντός και εκτός Ελλάδος. Και μάλιστα, σε όλα τα επίπεδα.
Διότι, ακόμη και ο τελευταίος manager ή προπονητής γνωρίζει καλά ότι για να φτιάξει μία ομάδα που θα κερδίζει σε ένα πρωτάθλημα ή σε αγωνιστικές διαδικασίες που διαρκούν χρονικά σε πολύ υψηλό επίπεδο, οφείλει να χτίσει ένα ισχυρό σύνολο, που θα αποτελείται όχι μόνο από εκείνον το δεινό σκόρερ ή και τον play-maker, αλλά και εκείνους τους σκληροτράχηλους αμυντικούς, που δεν θα αφήσουν επ’ ουδενί να περάσει ο αντίπαλος στην ζώνη ευθύνης τους. Πολλώ δε μάλλον, που δεν θα α φ ή ν ο υ ν τους αντιπάλους να κάνουν πάρτι στην περιοχή μας, όπως εκείνοι οι αχαρακτήριστοι σκιαγμένοι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ.
Γιατί, υπάρχει κανείς εξ ημών, που να έχει αμφιβολίες ότι τόσο ο κ. Βορίδης, όσο και ο κ. Γεωργιάδης δεν θα δώσουν και την ψυχή τους να στηρίξουν τις προσπάθειες της ΝΔ και του Προέδρου της ή ότι δεν θα «λυσσάξουν» ορθώνοντας πολύ ισχυρά κάστρα και τείχη εκεί που θα διαταχθούν, εκεί όπου σήμερα είναι το ξέφραγο αμπέλι που άφησε πίσω της η λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ; Ή μήπως ότι θα παραχωρήσουν έστω και ένα τόσο δα σημείο της εθνικής μας κυριαρχίας σε όλα τα επίπεδα, πειθόμενοι δήθεν στις αδηφάγους βουλές των πιστωτών μας;
Με λίγα λόγια, βλέπω την κίνηση της ηγεσίας της ΝΔ ως στρατηγικά ορθή, που θα κριθεί μόνο σε βάθος χρόνου. Διότι, ξεπερνά τα υποτιθέμενα όρια του πολιτικού ειωθότος, ρίχνοντας γέφυρες από το παρελθόν στο μέλλον. Και ας κριθεί ως τέτοια. Δεν είναι μία εφήμερη κίνηση απλοϊκής τακτικής, όπως λαθεμένα υποστηρίχθηκε. Γιατί, κακά τα ψέματα, κι εγώ τώρα που το ξανασκέφτομαι, αν ήθελα να ρίξω στη δύσκολη μάχη τους πιο δυναμικούς οπλίτες, δεν θα διάλεγα τους πιο σκληροτράχηλους από το οπλοστάσιό μου, με τέτοιες δυνατότητες μάλιστα ώστε να φοβίζουν ή να αποδυναμώνουν συστηματικά τον αντίπαλο;
Μήπως λοιπόν αυτές οι δύο μεταγραφές, αφορούν μόνο μια ειδική περίπτωση σκληρού πολέμου ή έστω την περίπτωση «ειδικών αποστολών»;
Ας ξανασκεφτούμε τί είναι αυτό που μας πειράζει σε αυτές τις δύο προσχωρήσεις, γιατί τελικά ίσως θα πρέπει να πάψουμε να ομφαλοσκοπούμε στα ενδότερα της παράταξης και στην διατήρηση του ..παραδοσιακού προφίλ της και να δούμε ότι σήμερα, για την Ελλάδα αλλού είναι το πρόβλημα και ίσως αυτή η επιλογή να εξυπηρετεί στρατηγικά τη λύση. Ας σκεφτούμε επιτέλους ως στρατηγοί που θέλουμε τη νίκη και όχι ως κόμμα …διαχείρισης της εξουσίας που δεν θέλει τον δύστροπο γείτονα ή/και (πρώην) αντίπαλο στο σπίτι του.
Γιατί δεν πρέπει ποτέ να χάνουμε την μεγάλη εικόνα. Στόχος του Α. Σαμαρά ήταν και είναι ο σχηματισμός της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης, η οποία θα μπορέσει να δώσει ξανά την ελπίδα και να βγάλει την ελληνική οικονομία από την κρίση.
Αναμείνατε λοιπόν on air και on line. Έρχονται νέες πρωτοβουλίες και καινούργια ανοίγματα
Δρομολογητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου